จะออกแล้วหรอพี่ดา

เดี๋ยวจะไปเลี้ยงส่งนะ

เป็นไงเพื่อน สบายดีป่าว ไม่ได้เจอกันนานมากเลยนะ

พี่ดา

มาเม้นท์หนูมั่งนะ

เหงา

บาย...

ไปเที่ยวแม่กลองกับเก่งมาหรือป่าวนะ

ฝันดีนะจ๊ะ

ขำ ขำ


ถุงยาง คุยกะโก เต็ก ว่า 'เวลาเธอทำงานน่ะ .. ฉันต้องเสียงานไปตั้ง 7 วัน'
โกเต็ก ตอบ 'แต่เวลานายทำงานพลาดน่ะ .. ฉันต้องหยุดงานไป 9 เดือนเชียวนะ'

ดีจ้า น่าจะมาเที่ยวด้วยกันนะ

คิดถึงจ้า

สำคัญที่สุดของชีวิต คือ การทำความดี
โชคดีที่สุดของชีวิต คือ สุขภาพที่แข็งแรง
มีความสุขมากที่สุดของชีวิต คือ มีศีลธรรม
การให้ที่มีค่ามากที่สุดของชีวิต คือ การให้อภัย
บาปกรรมใหญ่หลวงที่สุดของชีวิต คือ ไม่กตัญญู
ภาคภูมิใจที่สุดของชีวิต คือ การช่วยเหลือผู้อื่น
เข้มแข็งที่สุดของชีวิต คือ ความสามัคคี
ชัยชนะที่สุดของชีวิต คือ ชนะสิ่งไม่ดีของตนเอง
ความผิดที่สุดของชีวิต คือ ไม่รู้ว่าตนเองทำผิด
ความโง่เขลาที่สุดของชีวิต คือ ติดยาเสพย์ติด
มีความทุกข์ที่สุดของชีวิต คือ สร้างความเสื่อมเสียให้วงศ์ตระกูล
พ่ายแพ้ครั้งใหญ่ที่สุดของชีวิต คือ ทะนงตัว
ยากจนที่สุดของชีวิต คือ ใช้เงินสุรุ่ยสุร่าย
ความวิบัติที่สุดของชีวิต คือ การพนัน
ตกต่ำสิ้นคิดที่สุดของชีวิต คือ ไม่สุจริต ขี้ขโมย
น่ารักที่สุดของชีวิต คือ อ่อนน้อม ถ่อมตน
น่ารังเกียจที่สุดของชีวิต คือ การนินทา
สวยงามที่สุดของชีวิต คือ ความจริงใจ
ขยะแขยงที่สุดของชีวิต คือ การเสแสร้ง
ลำบากที่สุดของชีวิต คือ ความขี้เกียจ
ยอมรับที่สุดของชีวิต คือ ความก้าวหน้า
สุดท้ายที่สุดของชีวิต คือ การเป็นคนดี มีคนรัก
นี่แหละ คือ ชีวิต

ที่มา ; พระมหาสมัย จินตโฆสโก

วันนี้ตั้งใจไปว่ายน้ำ

ที่หาดกะตะจ้ะ

เที่ยวให้สนุกนะ

บาย...

หวัดดีปี๋ใหม่ น้องดาคนงาม ขอบคุณที่แวะมาแอบดูอยู่ห่างๆ
สบายดีนะ

ไม่เห็นมาเม้นท์หนูมั่งเล

เหงานะ

อยู่ภูเก็ตนะเนี่ย

มาหามั่งก็ได้นะ

บาย...

วันนี้เป้นวันที่ดี ขอให้คุงเจอแต่สิ่งดีๆเข้ามาในชีวิต

Happy Birthday ครับพี่ดา

พอดีเข้ามาเห็นว่าเป็นวันเกิดเลยมาขอให้มีความสุขนะครับ ปายแระคับ

ในขณะที่เราคิดถึงคน ๆ นึงตลอดเวลา
เค้าคนนั้นก็อาจคิดถึงคนอื่นอยู่ก็เป็นได้
และบางครั้ง ก็อาจมีคนที่คิดถึงเรา
โดยที่เราไม่สนใจเลยเช่นกัน

บางครั้ง การได้ฝันไปคนเดียว
มันก็ดีกว่าการได้รู้ความจริงที่ว่า
สิ่งที่เราคิดทั้งหมด
มันคือความฝันของเราเองเพียงคนเดียว
ฉะนั้น ไม่แปลกที่คนส่วนใหญ่
เลือกที่จะจมกับความฝัน
มากกว่าการได้รับรู้ความจริง
การไม่ได้เป็นที่ 1 ในใจเค้า
ไม่ใช่เรื่องน่าเศร้า...
เราอาจเป็นที่ 2
ซึ่งมันก็ยังดีกว่าเป็นที่ 3 ที่ 4...
และหากเราเป็นที่ 10 ในใจเค้า...
ก็ขอให้คิดไว้ว่า
ดีกว่าเราไม่มีความสำคัญอะไรในใจเค้าเลย

แต่โปรดจำไว้เถอะว่า
หากหัวใจของคุณยังไม่ร้องไห้ออกมาดัง ๆ
พร้อมกับพูดกับตัวเองว่า
...ชั้นเหนื่อยเหลือเกินแล้ว
โปรดห้ามใจเถอะ
ก่อนที่ชั้นจะอ่อนล้าไปกว่านี้...

ก็จงชอบต่อไปเถอะ
การรักใครซักคน
ไม่ต้องการความพยายาม
"การตัดใจ"ต่างหาก
ที่ต้องใช้ความพยายามอย่างมากมาย
ลองชั่งน้ำหนักในใจเราดูสิว่า
ความสุขยาม ที่คุณได้สบตาเค้า
กับความทุกข์ยามที่คุณต้องคอยหลบตาเค้า
อันไหนมันหนักหนากว่ากัน

อย่าโทษตัวเอง ที่มาเจอเค้าสายเกินไป...
อย่าโทษเค้าที่ไม่มีใจให้...
อย่าโทษโชคชะตาที่ทำให้เราพบกัน
แต่ไม่ได้ทำให้เราใจตรงกัน

แต่จงยิ้มให้กับตัวเอง ที่อย่างน้อย
ถึงจะพบกับเค้าคนนั้นสายเกินไป
แต่ก็ยังได้พบ...

ยิ้มให้เค้า ที่ถึงจะไม่ได้ให้ใจเรามา
แต่ก็ยังได้รับหัวใจของเราไป...

ยิ้มให้กับโชคชะตา
ที่ยังทำให้เรา...ได้รู้จักกัน

คุณควรจะดีใจด้วยซ้ำที่ครั้งหนึ่ง
คุณได้เจอคนที่คุณอยากเก็บรอยยิ้ม
ของเค้าไว้คนเดียว

คนที่คุณใส่ใจกว่าตัวคุณเอง...
คนที่ทำให้คุณหัวเราะ...
และร้องไห้ได้มากมาย...

คนที่เพียงแค่ยิ้มของเค้า
ก็สามารถเปลี่ยนวันที่หมองหม่น...
ให้กลายเป็นวันที่สดใส
เท่านี้มันก็เพียงพอแล้ว ไม่ใช่หรือ?

แค่การได้เห็นคนที่เรารัก
ได้หัวเราะอยู่กับใครสักคน
ที่เค้ารักมากที่สุด
...นั่นแหละคือความสุขของการได้รัก
...อย่างจริงใจ

... กาลเวลากับคนสองคนที่บรรจบมาเจอกัน โลกทั้งโลกสดใส สวยงามไปหมด
กับครั้งแรกที่คบหากัน อะไรก็สามารถแบ่งปันกันได้ทั้งความสุข ความทุกข์
แล้วเวลาก็ผ่านไป...ผ่านไปกับการตัดสินใจร่วมสุขร่วมทุกข์เคียงคู่กันไป มีการจัดงานแต่งงาน
บ้างก็อยู่กันโดยความพร้อมใจของคนสองคนโดยไม่มีพิธีอะไร
ความสัมพันธ์เริ่มเข้ารูปเข้าลอย มีแผนสร้างรังรักที่อบอุ่นสวยงามตามมาเป็นวิมานน้อยๆ เลยเชียว
กาลเวลาทำให้คนเปลี่ยนแปลงได้ทุกเสี้ยววินาที
การที่คุณจะเปลี่ยนไปแต่ทำให้อีกฝ่ายปวดร้าว
ขอคุณกลับย้อนมาคิดถึงตอนรักกันใหม่ๆ บ้าง
มันอาจทำให้ชีวิตของคนสองคนที่เคยเคียงคู่กันมา
หันกลับมาดีเหมือนเดิมรักกันเหมือนเดิมได้บ้าง..
หันกลับมามองคนข้างกายคุณบ้างนะว่าคุณให้ความรัก
และห่วงใยเขามากเพียงใด
แต่ระหว่างคนสองคนถ้ามีหัวใจดวงเดียวกันมั่นคง และซื่อสัตย์ต่อกันตลอดกาลก็เพียงพอแล้ว...

เพราะเหตุใดคืนที่ยาวนาน ไม่ผ่านไปเสียที
จากนี้จะมีหนทางอื่นอีกไหม

แต่อย่างไรก็ตามยังมีตะวันที่ฉายในวันต่อไป
เมื่อเรามีเช้าวันใหม่ ... หวังใจว่าจะมีหนทาง

เมื่อทุกข์ในวันเมื่อวานคืนกลับมาหาใจอันอ่อนแอ
เหตุที่ใจแพ้ เพราะเราต่างหากที่แพ้ใจ
ความทุกข์จึงเป็นกลางคืนอันยาวนาน แต่แล้วมันจะผ่านไป

"ตราบใดเวลายังหมุนผ่าน ความทุกข์จะผ่าน เพราะไม่มีคืนใดเป็นนิรันดร์"

"วันคืนต้องผ่าน นั่นคือเวลาอันเป็นนิรันดร์"

มุมหนึ่งของความเหงา

ในช่วงเวลาบางช่วง

อาจจะทำให้คนบางคน

รู้สึกเสียใจหรือร้องไห้เมือเค้าไม่สนใจเราเลย

คุณอาจจะไม่รู้เลยว่าเค้าคนนั้นเป็นใคร

ถ้าเราไม่หันกับไปมองเค้าเลย

เค้าเป็นคนที่จะมอบอะไรให้คุณ

เค้าพร้อมที่จะมอบความห่วงไยให้

แต่ถ้าคุณไม่หันมามองเค้าสักนิด

คนคนนี้อาจจะเดินหนีคุณออกไปไกล

งาม ค๊ะ งาม

จะ แจ่ม .... ต้อง ไส ค๊ะ คุณ เพื่อน

รีบ * รีบ คิคิ